ΕΡΕΙΠΩΜΕΝΗ ΠΟΛΗ

 «Η νύχτα σκεπάζει την ερειπωμένη πόλη, το έδαφος μαρτυρά αίμα και βάσανα

Τα σώματα των στρατιωτών κείτονται ακίνητα μέσα στη σκονισμένη σκληρότητα

Τα βομβαρδισμένα σπίτια εξακολουθούν να φλέγονται και η στάχτη παρασύρεται στον κρύο άνεμο

Καμία ελπίδα δεν φυτρώνει σε αυτό το μέρος και κάθε φωνή σβήνει σιωπηλά

Όλη η χαρά έχει ξεθωριάσει, σαν μια γκρίζα εικόνα ενός παλιού ονείρου

Αυτό που κάποτε ήταν μεγάλο έχει τώρα εξαφανιστεί - μόνο σωροί από ερείπια στο κενό

Το πρωί έρχεται, αλλά δεν φέρνει φως,

καμία παρηγοριά δεν αναβλύζει από την χλωμή λάμψη

Το τέλος είναι κοντά, αλλά εμείς υπομένουμε, παγιδευμένοι στον χορό του θανάτου

Και όταν ο θάνατος παίρνει το χέρι μας,

το σώμα αποσυντίθεται, αλλά όχι το πνεύμα

μέσα μας παραμένει η εμπιστοσύνη ότι η θυσία μας θα διαρκέσει για πάντα

Και όταν η τελευταία πνοή φεύγει

τότε ο άνεμος την παρασύρει μακριά και μακριά

και μαζί της ηχεί μια ιερή εντολή:

μην ξεχνάτε τον αγώνα μας και τον λόγο μας!

Πέθαιναν στο αιματοβαμμένο πεδίο, ενωμένοι στην τελευταία Αντίσταση

Η κληρονομιά τους αντιστέκεται για πάντα

στα ψέματα και τις ψευδείς κατηγορίες του εχθρού

Στον ατελείωτο πόλεμο, όπου η αλήθεια νικά το κακό

και το σχέδιο του, οι ασεβείς προδότες αποκαλύπτονται σιγά σιγά

Στεκόμαστε αφοσιωμένοι σε αυτόν τον πόλεμο μέχρι την τελική νίκη...